درمان آتروفی واژن
با بالا رفتن سن و وارد شدن به دوران یائسگی خشکی واژن به دلیل کم بودن هورمون استروژن به وجود می آید که آن هم به دلیل کم کار شدن تخمدان ها رخ می دهد چون یائسگی معمولا از 50 سالگی به بعد رخ می دهد این مشکل نیز بیشتر در خانم های با همین سن و سال دیده می شود اما از دلایل دیگر هم می توان به استرس، بیماری های گوناگون، شیمی درمانی و حتی سیگار هم اشاره کرد.در خانم های جوان نیز به دلایل مشکلاتی مانند کم کاری غدد و هورمونی خشکی واژن به وجود می آید .
مشکلاتی که خشکی واژن با خود به همراه می آورد و همچنین می تواند جزیی از علائم خشکی واژن باشد:
- کاهش کلاژن
- نازک شدن دیواره واژن
- کاهش خاصیت ارتجاعی واژن
- کاهش جریان خون واژن
- درد هنگام نزدیکی
تشخیص آتروفی واژن
تمامی خانم هایی که دارای نشانه های این چنینی هستند با درصد بالایی از خشکی واژن و یا همان آتروفی واژن رنج می برند . این نشانه ها در خانم های سن بالا باید جدی تر دنبال شود پس از مراجعه به متخصص زنان درمان مشخصی برای هر شخص در نظر گرفته می شود که یکی از انها لیزر واژینال یا لیزر مونالیزا می شود.
درمان آتروفی واژن
روش هایی که برای درمان آتروفی در نظر گرفته می شود شامل موارد زیر است
هورمون درماني: این روش در موارد خاص انجام می گیرد زیرا دارای حساسیت بالایی است و معمولا برای خانم هایی که به سرطان مبتلا شده اند استفاده می شود و فرد برای طولانی مدت تحت تاثیر این روش درمانی قرار می گیرد.
جراحي پلاستيك:هزینه این روش مقداری بالاست و مشکلاتی همچون بیهوشی ، خونریزی و بخیه در آن وجود دارد و برای مدت طولانی فرد نباید رابطه جنسی داشته باشد.
لیزر واژینال:در ابتدا بهتر است بدانید که این لیزر چگونه عمل می کند و با چه مکانیزمی می تواند آتروفی در زنان را بهبود ببخشد.تاثیر این لیزر توسط گاز co2 می باشد لیزر در دیواره واژن برای تحریک کلاژن سازی ایجاد زخم های کوچک می کند که این کلاژن سازی نقش مهمی در جوانسازی دارد و بافت جدید ایجاد می شود و از موثرترین روش های درمانی لیزری واژن است که نیاز به جراحی زیبایی واژن و دارو ندارد. روش درمانی لیزر واژینال و لیزر مونالیزا مناسب افرادی است که روش های درمانی راحت تر و کم آسیب کم تر را به روش های جراحی و درمان های دارویی ترجیح می دهند.
رایج ترین مشکلات واژن کدامند؟ واژن، یکی از حساس ترین بخش های ناحیه تناسلی در خانم هاست که باید به سلامت آن اهمیت داده شود و توصیه می شود در صورت مواجه با هر نوع مشکل و علامت جدیدی ، حتما به متخصص زنان مراجعه شود. اما شاید بهتر باشد با برخی از مشکلاتی که می توانند واژن را درگیر کنند ، بیشتر آشنا شوید. طبق گفته دکتر، از جمله مشکلات شایعی که در ناحیه واژن دیده می شوند، می توان به موارد زیر اشاره کرد:
- واژینیت. التهاب واژن با عنوان واژینیت شناخته می شود که عمدتا در پی عفونت های باکتریایی و قارچی ایجاد خواهد شد.
- مشکلات جنسی. این قبیل مشکلات می توانند شامل دیسپارونی (احساس درد حین رابطه جنسی/ مقاربت دردناک) باشند که در برخی موارد واژینیسموس یا خشکی واژن باعث بروز احساس درد خواهد شد. واژینیسموس عبارت است از اسپاسم غیر ارادی عضلات و ماهیچه های دیواره واژن هنگام برقراری رابطه جنسی.
- شل شدن عضلات کف لگنی. در برخی موارد ممکن است رباط ها و بافت های پیوندی موجود در کف لگن، ضعیف شوند و منجر به افتادگی واژن شوند.
عفونت های واژنی
عفونت های واژنی از جمله مشکلاتی هستند که می توانند زمینه ساز مشکلاتی در این ناحیه شوند، که رایج ترین عفونت های واژنی عبارتند از:
عفونت های قارچی. که این عفونت ها توسط قارچی به نام کاندیدا آلبیکنز ایجاد می شوند و ممکن است درجاتی از سوزش و خارش را نیز به همراه داشته باشند.
تریکومونازیس. این عفونت ها توسط تریکوموناس ایجاد می شوند و خانم هایی که چندین شریک جنسی دارند و یا رابطه محافظت نشده دارند، بیشتر در معرض ابتلا به این نوع عفونت خواهند بود. عفونت ترکومونایی در بیشتر موارد با علامت و نشانه ای همراه نیست، اما ممکن است در برخی خانم ها خود را به صورت خارش واژن، بد بو شدن ترشحات واژنی و احساس درد در ناحیه زیر شکم نشان بدهد.
عفونت های باکتریایی. عفونت باکتریایی زمانی اتفاق می افتد که تعادل طبیعی باکتری های موجود در واژن بر هم می خورد و یک نوع باکتری بیشتر از سایر باکتری ها رشد می کند و این حالت بیشتر در سنین باروری اتفاق می افتد. از جمله علائم این نوع عفونت می توان به سوزش هنگام دفع ادرار، ترشحات سفید و خاکستری رنگ بعد از رابطه جنسی و هم چنین بد بو شدن ترشحات اشاره کرد.
عفونت های مقاربتی
کلامیدیا، گنوره آ، زگیل های تناسلی، سیفلیس و هرپس تناسلی از جمله بیماری های مقاربتی هستند که می توانند واژن را درگیر کنند.
علائم و نشانه های مشکلات واژنی
علائم و نشانه های مشکلات واژنی با توجه به شرایط موجود ظاهر می شوند، اما از جمله علائمی که نشاندهنده بروز مشکل خاصی هستند و حتما باید به پزشک گزارش داده شوند، می توان به موارد زیر اشاره کرد:
- قرمزی، خارش و سوزش در واژن
- تغییر رنگ، بو و میزان ترشحات واژنی
- خونریزی واژنی ما بین سیکل قاعدگی
- احساس درد حین رابطه جنسی
- مشاهده توده یا برآمدگی در واژن و نواحی اطراف آن
آیا راهی برای پیشگیری از بروز مشکلات واژنی وجود دارد؟
بله، خوشبختانه با رعایت یک سری نکات و مراقبت ها می توان احتمال بروز مشکلات واژنی را به حداقل رساند. مواردی از قبیل:
- استفاده از ابزارهای محافظتی، خودداری از برقراری رابطه جنسی با چند شریک جنسی
- واکسیناسیون که می تواند از بروز بیماری های خاص مانند HIV و هپاتیت B پیشگیری کند
- انجام تمرینات کگل که می تواند به تقویت و استحکام عضلات کف لگنی و پیشگیری از افتادگی واژن کمک کند
- انجام منظم معاینات توسط متخصص زنان
روش های بسیاری برای اصلاح موهای ناحیه واژن وجود دارد. شما می توانید از کرم موبر، موم یا تیغ برای اصلاح استفاده کنید. در این مقاله همراه ما باشید تا نحوه انجام اینکار را با هم مرور کنیم.
روش اول: استفاده از موم
- اگر حساسیت دارید یا تحمل درد را ندارید بهتر است از یک فرد متخصص کمک بگیرید.استفاده از موم می تواند بسیار دردناک باشد.
-
فواصل زمانی را رعایت کنید:
حداقل دو هفته باید بین استفاده از موم فاصله وجود داشته باشد.
-
حالا موم مورد نظر را بخرید:
بهتر است این موم را فروشگاه های معتبر خریداری کنید .
-
قبل از استفاده از موم،بهتر است از مسکن و ضد التهاب استفاده کنید:
بعد از استفاده از موم ممکن است بخشی از این ناحیه قرمز و ملتهب شود. استفاده از داروهای ضدالتهاب می تواند به شما کمک کند.
-
موهای ناحیه تناسلی را با قیچی کوچک کوتاه کنید:
مطمئن شوید که اندازه موها بیش از 0.6 سانتی متر نباشد.
-
دوش آب گرم بگیرید یا در وان آب گرم فرو بروید:
ناحیه مورد نظر را با آب و صابون ملایم شستشو دهید.
-
کمی پودر بچه روی این ناحیه بپاشید:
اینکار به موم اجازه می دهد بهتر به موها بچسبد.
-
اگر لازم بود موم را گرم کنید:
دستورالعمل موجود بر روی بسته بندی را بخوانید و بر اساس آن عمل کنید.
-
پشت به دیوار بایستید و یک پای خود را خم کنید:
یک آینه در نزدیک خود نگه دارید تا بتوانید ناحیه مورد نظر را به راحتی ببینید.
-
حالا موم را روی ناحیه تناسلی بمالید:
موم آماده شده را در جهت رشد موها روی آن قرار دهید.
-
یک تکه پارچه را روی آن فشار دهید:
یک تکه پارچه بردارید و روی موم فشار دهید و اجازه دهید یک الی دو دقیقه روی پوست باقی بماند.
-
پارچه را به آرامی بردارید:
با استفاده از دست خود ، پارچه را از روی پوست بردارید. اینکار ممکن است کمی دردناک باشد پس مراقب باشید.
-
از یک قیچی برای اصلاح موهای باقی مانده استفاده کنید:
اگر مویی در این ناحیه باقی ماند، بهتر است از یک قیچی برای برداشتن آن ها استفاده کنید.
روش دوم: استفاده از کرم موبر
-
از کرم موبری استفاده کنید که برای این ناحیه طراحی شده است:
برخی از کرم های موبر حاوی مواد شیمیایی هستند که نباید در این ناحیه مصرف شود. قبل از خرید از این موضوع اطمینان حاصل کنید. کرم موبر را روی ناحیه کوچکی از پوست امتحان کنید . اگر واکنش آلرژی زایی مشاهده نکردید می توانید از آن استفاده کنید.
-
دوش آب گرم بگیرید:
بهتر است کرم موبر را زمانی اعمال کنید که بدن شما خیس است. در این صورت حذف موها راحت تر خواهد بود.
-
کرم موبر را روی ناحیه مورد نظر قرار دهید:
بهتر است لایه نازکی از کرم را روی ناحیه تناسلی قرار دهید.
-
اجازه دهید 10 دقیقه روی پوست باقی بماند:
ممکن است کرم موبر بوی خوبی نداشته باشد.
-
یک پارچه مرطوب را در جهت رشد موها روی آن اعمال کنید:
اینکار را تا حذف کامل موها تکرار کنید.
-
ناحیه مورد نظر را با دقت بشویید:
تا 24 ساعت از کرم، ضد آفتاب و سایر مواد شیمیایی در این ناحیه استفاده نکنید.
-
بقیه موها را با قیچی بزنید.
روش سوم: اصلاح با تیغ
-
ابتدا موهای ناحیه مورد نظر را با قیچی کوتاه کنید:
بهتر است از قیچی برای کوتاه کردن موها استفاده کنید. به یاد داشته باشید که بلندی موها نباید بیش از 0.6 سانتی متر باشد.
-
یک تیغ جدید بخرید:
بهتر است از ژیلت های یکبار مصرف استفاده کنید.
-
دوش آب گرم بگیرید:
شما می توانید یک پارچه خیس را بر روی ناحیه مورد نظر قرار بدهید. اما بهتر است دوش بگیرید.
-
از ژل یا کرم اصلاح استفاده کنید:
این مواد را نزدیکی واژن اعمال نکنید.
-
موها را در جهت رشدشان اصلاح کنید:
ژیلت را به طور مرتب پاک کنید تا موهای آن پاک شود.
-
ناحیه موردنظر را با آب گرم بشویید.
